Jan Brokken - Jungle Rudy

Goudzoekers in het oerwoud

 

 

'Het is uit luiheid dat de meeste mensen het paradijs niet vinden.'

 

Niet iedereen is gemaakt om binnen de lijntjes te kleuren en in een 'wielklemcultuur', zoals vrije vogels Nederland wel eens noemen, zijn weg te vinden. Rudy Truffino is één van hen. Via de politionele acties in Nederlands-Indië en een baan als dierenverzorger in dienst van dictator Trujillo - de sterke man van de Dominicaanse Republiek tussen 1930 en 1961 - komt hij in Caracas terecht. Tegen die tijd heeft hij de dood al enkele keren diep in de ogen gekeken. Hoewel het Venezolaanse stadsleven, dankzij de olie-inkomsten levensgenieters op hun wenken bedient, vlucht de Hollander met Italiaanse wortels naar het land van de tafelbergen onder de Orinoco-rivier.

 

'De Auyan Tepui torende zo hoog boven de bossen uit dat de ontwerper alleen in de hemel kon zetelen', zo drukt Jan Brokken de grootsheid van het landschap uit.

Beneden in het woud leven de Pemón, kleine indianengemeenschappen die in geesten en sjamanen geloven en geen woord hebben voor 'volgende week' of 'volgende maand'. Voor de verbinding met de rest van de wereld zorgen bush-piloten, waaghalzen, die er vaak het leven bij inschieten.


Gran Sabana, Canaima National Park, Venezuela
© Tripadvisor

In deze Gran Sabana bouwt de Nederlandse avonturier eigenhandig een kampement, eerst een rudimentaire versie, dan een comfortabelere. Vooral nadat er een mevrouw Truffino en enkele dochters zijn bijgekomen, moet de huishoudbeurs gevuld worden. In de gastenverblijven overnachten wetenschappers, filmploegen, een expressionistische schilder... Stilaan wordt de exentrieke blanke een legende. Vanaf dan komen beroemdheden op bezoek: Neil Amstrong, Werner Herzog, de Canadese premier Trudeau, de prinsen Charles en Bernard...

Toch is dat ongerepte gebied niet geschikt voor achteroverleunende vakantiegangers. De idylle van watervallen, lagunes, orchideeën en 'vogelnesten zo lang als de slingers van een klok' wordt bruusk verstoord door teken, zandvlooien, bloedzuigende vleermuizen, mieren die je met één steek een etmaal lang in coma houden, bosmeesterslangen met dodelijk gif of anaconda's die wel een peuter lusten als ze uitgehongerd zijn. Alleen wie over een uitzonderlijke motivatie beschikt - heremieten, goud- en vrijheidszoekers - trotseren dit natuurgeweld. Het is niet voor niets dat de bar van het kampement voor jaren rum in voorraad heeft...

De bosmeesterslang heeft lange giftanden...

In Jungle Rudy schetst Jan Brokken niet alleen de werkkracht en het doorzettingsvermogen van een gelukzoeker. Als hij de tragiek van de man bloot legt, krijgt het verhaal steeds meer diepte. Door zijn toekomstvisie op de Gran Sabana vervreemdt Rudy stilaan van de Pemón en ook de relatie met zijn dochters is moeizaam. Het harde bestaan heeft de drie meiden weerbaar maar ook egocentrisch gemaakt. En zij missen de culturele wortels die de identiteit van hun vader vorm hebben gegeven. Tropenjaren tellen bovendien dubbel: als Rudy de kaap van 60 neemt, is hij een oude man.

Om achter al die waarheden te komen, die van een mens én die van een woud, is Jan Brokken zelf een bushman moeten worden. Hij heeft niet alleen erg veel tijd en moeite geïnvesteerd, hij heeft zijn eigen grenzen van angst en durf moeten verleggen. Allerlei stekende hordes voerden dag en nacht aanvallen op hem uit en een bosmeester kwam zijn voeten aaien... om maar iets te noemen.
Hij mag dan ook met recht en reden zeggen: 'Ze waren mijn reisgenoten geworden, Rudy en Gerti (Rudy's vrouw), en ik trok met hen mee, door de tijd.'

Wat begint als een avonturenroman, een plan met onbegrensde mogelijkheden, eindigt in een beproeving die alles vertelt over onze condition humaine. Je hebt geen wurgslang nodig om dit een naar adem happende leeservaring te vinden! Het is het soort boek waarvan de essentie je in lengte van jaren bijblijft!


Quotering: ****½

Uitgegeven bij Atlas Contact - (derde druk) 2014

De boeken van Jan Brokken