Medogenloos graag zien
'Sinds jouw dood verkies ik een naturistengespreksstijl.'
Individuen die het opnemen tegen huizenhoge, oneerlijke krachten in de samenleving, lijkt het handelsmerk te zijn van Rosamund Lupton. Vanaf haar eerste boek, Zusje, is dat haar insteek. Omdat ze misdadig gedrag een ruime betekenis geeft - van onprofessioneel over egocentrisch tot strafbaar - en de centrale figuur een uitdagende psychische strijd voert, heeft haar werk een hoog romangehalte.
Wanneer haar zus Tess vermist wordt, reist Beatrice vanuit haar woonplaats New York naar Londen, de stad waar beiden opgroeiden. Als het lijk gevonden wordt en het politierapport zelfmoord aangeeft, leggen haar moeder, Todd (de vaste vriend van Beatrice) en de opsporingsdienst zich snel bij deze conclusie neer. Dat Tess kortgeleden een kind bij de geboorte verloren heeft, maakt een wanhoopsdaad aannemelijk. Alleen Beatrice twijfelt. Zij beweert haar zus te kennen als iemand die blij was met het leven en gaat als een volleerde rechercheur op onderzoek uit. Die zoektocht leidt naar twee dubieuze mannen, Emilio, de (al gehuwde) vader van het overleden kind, en Simon, een narcistisch ettertje dat Tess achtervolgde en wilde bezitten. Gaandeweg bieden zich nieuwe sporen aan en ontsluiten zich gruwelijke waarheden.
.jpg) |
| Taaislijmziekte is een rode draad in 'Zusje'. Dit schema toont aan dat beide ouders drager moeten zijn om een ziek kind te kunnen krijgen. © Dorothy Hansine Andersen (National Library of Medicine picture) |
Zusje is het verhaal van een furieuze heldin, de grote zus die over de dood heen op de kleine past. Niet alleen de liefde voor Tess stuwt haar voort maar ook haar schuldgevoel: ze heeft in een slordige bui de laatste gemiste telefoontjes uit London niet beantwoord. Gedreven door chaotische emoties die haar meer en meer ondermijnen, bijt ze zich als een pitbull vast. Politie en familie hebben geen oor naar haar bevindingen. Toch stijgt ze boven zichzelf uit, doet ze onwilligen praten, treedt ze wetten van fatsoen en privacy met de voeten. Het doel heiligt de middelen. Dankzij haar lef maken de vermoedens van het eerste uur plaats voor steeds meer harde gegevens die naar een moordscenario leiden.
Naast deze stoere hoofdpersoon staat eigenlijk maar één ander rechtgeaard karakter: de advocaat van de openbaar aanklager die het resultaat van Beatrices speurtocht op een uiterst tactvolle manier met haar doorneemt. De andere mannelijke personages komen er bekaaid af. Het zijn kerels die weglopen voor hun verantwoordelijkheden: de vader van de zussen die het gezin verliet na een dramatische gebeurtenis, Emilio die wel de lusten maar niet de lasten wil, Simon die alleen zichzelf als slachtoffer ziet, Todd die niet tot ondersteunen in staat is en de rechercheurs die zichzelf niet in vraag willen stellen.
 |
| Beatrice biedt de onfortuinlijke Poolse vriendin
een rondje London Eye aan.
|
In een roman is de schuldvraag meestal - en terecht - een complexe zaak. Ook wat dit verhaal betreft hebben een aantal mensen een stukje van de dood van Tess op hun geweten. Eigenschappen als onverschilligheid, kortzichtigheid, eigen belang, machismo... hebben ervoor gezorgd dat de bedreigde vrouw haar laatste dagen in eenzaamheid heeft doorgebracht, de moord vrij spel kreeg en er een fout rechercherapport op tafel kwam. Hoe dicht goed en kwaad bij mekaar liggen, bewijst de rol van Beatrice in dit gruwelscenario. Ook zij was er niet toen haar zus alarm sloeg.
Schuld vraagt om aflossing en loutering. Dat lange, pijnlijke proces laat Rosamund Lupton op een indringende manier zien! Net als je denkt het isolement ervan te hebben leren kennen, komt ze met een uitsmijter die van een grote troosteloosheid is...
Quotering: ****½
Uitgegeven bij De Boekerij - 2013 (eerste editie 2010)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten