Carina van Leeuwen - Vuurproef

 Sporen liegen niet

 

 

'Het mooie in mijn vak is

dat ik juist na de dood nog zoveel kan doen voor mensen.'

Bij elke nieuwe misdaadauteur vraag je je af of hij/zij in staat is om iets verrassends toe te voegen aan het genre waarvan al veel facetten getoond zijn. Meer dan eens stellen debutanten niet teleur: zij komen met een milieuschets die verbaast, een eigenzinnige stijl of een gedurfde kijk op mens en wereld. En als een politievrouw, een forensisch expert nog wel, besluit om schrijfster te worden, dan ben je extra attent!
  
Vuurproef onderscheidt zich meteen door de kijk van binnenuit. Dat merk je in de eerste plaats aan de talrijke weetjes waar de hoofdpersoon, technisch rechercheur Renee Spaan, mee komt. Samen met haar bezoek je de plaatsen delict maar ook het mortuarium van het ziekenhuis en de patholoog van de politie. Hoewel er wel eens een scalpel en incisies aan te pas komen, is Carina van Leeuwen helemaal niet uit op goedkoop effect. De informatie die Spaan bij elkaar zoekt en interpreteert, dient enkel het onderzoek en de voortgang van het plot. Leken weten voortaan dat tanden en haar iets vertellen over wat je eet, dat de geur van kruid iets zegt over het gehanteerde wapen, dat een litteken op de hand het gebruik van een pistool kan verraden, dat lijkvlekken kunnen aantonen dat het slachtoffer verplaatst werd... en meer van dit fraais. Om het niet uitleggerig te laten klinken, maakt de auteur soms gebruik van een karakter dat stage loopt. Hij mag de vragen van ondeskundigen stellen en wordt op een inzichtelijke manier bijgepraat.

Witte-pakken-mannen stellen sporen veilig.
© B.Z. News aus Berlin

Renee Spaan is verbonden aan een hectisch bureau in de binnenstad van Den Haag. Daar moet een onderbemand team het hoofd bieden aan ramkraken, drugscriminaliteit, inbraken, moorden... De op te lossen zaak in Vuurproef lijkt al snel op een afrekening in het milieu maar dat wil niet zeggen dat de dader zijn identiteit meteen prijsgeeft. Spaan moet flink tegenwind geven, ook als een collega haar dwarsboomt of haar chef, Loretta S. Bloemberg, haar andere prioriteiten wil opdringen. En altijd is er het frustrerende gebrek aan personeelscapaciteit en financiële middelen. Die zorgen ervoor dat labuitslagen lang op zich laten wachten, ICT-ers achterop lopen, archieven slecht beheerd worden en ingewerkte krachten plots worden overgeheveld naar andere eenheden om daar een crisisituatie te helpen wegwerken.

Anders dan in andere misdaadboeken zijn de resultaten van DNA-analyses en de interpretatie van vingerafdrukken niet meteen beschikbaar. Dat geldt ook voor de conclusies van mail- en telefoonverkeer en de uitkomst van een autopsie. Omdat het snel vrijgeven van deze gegevens het plot vooruit helpt, is dat bij veel auteurs een beproefd recept. Toch heeft Carina van Leeuwen voor een alternatieve aanpak gekozen. Voor wie op zoek is naar een spiegel van de maatschappelijke realiteit is dit een verademing.

Vingerafdrukken worden met poeder zichtbaar gemaakt.

Aan de hand van haar hoofdpersonage toont de auteur aan dat het rendement van recherchewerk alles te maken heeft met inzet en betrokkenheid. Renee Spaan is een daadkrachtige en doelgerichte vrouw die zegt waar het op staat. Of het hierbij om haar chef gaat of om de dactyloscoop (de vingerafdrukkenspecialist) die vergeet een teamspeler te zijn, maakt geen verschil. Deze houding zorgt voor interessante spanningsvelden tussen de plotspelers. Met Meindert, de tactische rechercheur, heeft ze een echte vriendschap. Die relatie geeft de schrijfster de kans om de kwetsbare Renee te tonen. Wellicht zullen veel vrouwelijke lezers zich in haar herkennen: stoer en zelfverzekerd maar geen workaholic met tunnelvisie. Als haar werkdag erop zit, is er volop aandacht voor het innerlijke leven en de mensen die daarbij horen.

Liefhebbers van hoog oplopende spanning en een plot met veel draden en wendingen zijn bij Carina van Leeuwen niet aan het juiste adres. Vuurproef is de neerslag van zeer gedegen politiewerk, een bevoorrechte kijk in de 'blauwe' biotoop. De inhoud wordt gedragen door een levendige stijl, een uitgebalanceerde constructie, ironische dialogen, geloofwaardige, herkenbare karakters... waaronder een vrouw die - voor de goede zaak, uiteraard - wel eens creatief omgaat met de beroepscode. Dat laatste neemt de literaire verbeelding vast voor haar rekening:-).

Door dit volwassen debuut waait een frisse wind! Die zorgt voor benieuwdheid naar de vervolgdelen. Onder de noemer Unit Plaats Delict zullen we Renee Spaan en haar collega's verder kunnen volgen. Je kunt je nu al afvragen of er voor Bobbeman een speurdersrolletje inzit. Zou best kunnen maar dan moet hij wel leren om in de juiste richting te lopen!


Quotering: ****

Uitgegeven bij Bruna - 2014

De boeken van Carina van Leeuwen

Lees hier het interview met Carina van Leeuwen