Toni Coppers - Niets is ooit

Een horeca-gids voor Brussel?

 

Een auteur die positief opvalt bij de jury van de Gouden Strop en bovendien warm aanbevolen wordt door Marcel Vanthilt, verdient 

een kans. En als het gaat om een misdaadreeks met evoluerende hoofdpersonages, dan begin je best bij het begin. In 'Niets is ooit' debuteren hoofdinspecteur Liese Meerhout en kunsthandelaar tegen 

wil en dank Simon de Vere.

Rond de Brusselse Zavel bepalen antiquairs en kunstverkopers het commerciële straatbeeld. En waar sloten geld kunnen verdiend worden gedijen malafide handelaars die, in dit geval, een loopje nemen met internationale wetgeving en respect voor cultureel erfgoed. Een interessant gegeven voor een spannend boek? Zeker... ware het niet dat het plot lijdt onder veel afleiding en randgepalaver. 

Uitdeinende nostalgische mijmeringen van Simon, gesprekken 

en scènes die te weinig aanbrengen, eindeloze wining and dining (ontelbare Brusselse eet- en drinkgelegenheden passeren 
de revue)... vertragen nodeloos de opbouw van het verhaal.

En het cliché van naast elkaar werkende politiecellen hebben we intussen ook wel gehad.

Jammer want de schrijver speelt met taal, beelden en weetjes. 
Hij scoort bovendien leuke conversatie-één-tweetjes.

Wie op zoek is naar een feel good book, zal bij Coppers zijn gading vinden. Wie genoegen neemt met Van In-achtige personages zal met Simon de Vere niet op z'n honger blijven zitten.

Wat mij betreft is een echt goede thriller er één waar je je tanden 

in kunt zetten, een boek met een degelijk uitgewerkte actueel-maatschappelijke of historische dimensie, een ethisch of psychologisch conflict... de hersens mogen een beetje knetteren. En als het speuren centraal staat, moet het politiewerk boeiend zijn. Met toevallige meevallers in het onderzoek moet je zuinig zijn.

Om het met tante Liz te zeggen: Not my cup of tea. 
 

 

Quotering : **½  

 

Uitgegeven door Manteau

 

De boeken van Toni Coppers