De geheimen van de poes
Wij Westerlingen zijn het een beetje vergeten maar de geschiedenis
van landen en volkeren werd eeuwenlang dankzij de orale overlevering behoed voor vergetelheid. Hoe meer boeken en webpagina's de wereld veroveren, hoe kleiner de noodzaak aan verhalen die van generatie op generatie mondeling doorverteld worden.
Met 'De koning' creëert Kader Abdolah zijn eigen Iraanse theehuis waar de intriges rond de vorstelijke macht tot de verbeelding van de 'stamgasten' spreken. Hij kent de kunst van het literaire verleiden: je wordt een onbekende wereld ingezogen en je wilt er niet meer uit weg.
 |
| © IranMap |
Elk goed verhaal bevat een dosis tragiek. Daarom heeft de schrijver gekozen voor een periode in de Perzische geschiedenis waarin internationale uitstraling een verre herinnering is, het land
voorbijgestoken is door geïndustrialiseerde grootmachten zoals
Groot-Brittannië, Rusland en Frankrijk. En alle drie azen ze op
regionale macht, een spel met Perzië als inzet.
De nieuwe en wat slappe koning wordt heen en weer geslingerd tussen de grootvizier - geënt op de betovergrootvader van de auteur - die een moderne, pragmatische koers wil varen en zijn moeder die haar bevoorrechte positie in gevaar ziet komen en op sluwe plannen broedt. Wie heeft er een dubbele agenda? En wie kan de sjah vertrouwen? Misschien alleen zijn poes Sharmin bij wie elk geheim veilig is.
Toch heeft ook de koning geen zuivere ziel. Zijn impulsieve beslissingen zijn lang niet altijd verstandig of oprecht te noemen. En net als veel hedendaagse leiders heeft deze eind 19de eeuwse bewindsman last
van graaihanden.
Oude en nieuwe politieke cultuur botsen met elkaar. Bestuurders die blind en krampachtig vasthouden aan hun macht zijn van alle tijden. Meestal slepen ze anderen in hun onvermijdelijke val mee.
Zolang de verteller vertelt is er geen besef van tijd en wordt de thee langzaam koud. Als de waterpijpen uitdoven en de waard de deuren sluit, valt het doek over de spelers, dood of levend, worden er nieuwe decors gebouwd... en kan het volgende verhaal beginnen.
Zonder Sharmin want poezen hebben, in weerwil van de mythe, geen negen levens.
Quotering: ****½
Uitgegeven bij De Geus - 2011
Geen opmerkingen:
Een reactie posten