Håkan Nesser - De man zonder hond

In de traditie van Bergman

 

Als je je Scandinavische personages voor de geest haalt die in mentale armoede naast mekaar leven en niet in staat zijn tot communicatie, kom je al snel terecht bij cineast Ingmar Bergman. Wie naar de daar omheen liggende, openbarstende façade van burgerlijk fatsoen zoekt, denkt meteen aan Festen van Thomas Vinterberg.

Hiermee is de toon gezet van dit openingsboek van de nieuwe Nesser-reeks rond inspecteur Gunnar Barbarotti.

Eigen bloed en aangetrouwden verzamelen rond de verjaardagsdis 
van vader en dochter. Terwijl pater familias Karl-Erik een betweterige, dominante man is die nauwelijks zijn ego kan torsen, lijkt moeder Rosemarie de besluiteloosheid zelf. De tweede en derde generatie blinkt dan weer uit in verborgen agenda's die de familie-apocalyps op gang dreigen te brengen.

Als je 189 bladzijden lang geboeid blijft lezen zonder te denken: 'Wanneer wordt de speurneus eindelijk opgevoerd ?', dan weet je dat het snor zit met de karaktertekening en het neerzetten van de tijdgeest. Handig gebruik makend van cynische gedachtengangen en dialogen, stuurt de auteur golven van onderdrukte afkeer en wanhoop op de lezer af. Om het geheel verteerbaar te houden, voegt Nesser op gepaste tijden relativerende, scherpzinnige humor toe en het ontmijnende boerenverstand van schoonzoon Leif.

Hoewel Karl-Erik een terechtwijzend gesprek op het oog heeft met zoon Robert, het zwarte schaap van de familie dat zijn boekje wel héél erg te buiten is gegaan tijdens een reality-programma op de nationale televisie, beslist de gang van zaken daar anders over. Niet alleen Robert verdwijnt spoorloos maar wat later ook neefje Henrik. 

Tijd voor Barbarotti om zijn neus in dit onfrisse gezelschap te steken.

Zoals het past bij een geloofwaardig onderzoek, zijn er lange tijd veel meer vragen dan antwoorden. Of zoals Barbarotti het uitdrukt: 'Er waren een paar doodlopende wegen die iets minder kort waren dan de meeste andere.' De mogelijke scenario's 'lijken wel fantasiekaarten van een onbekend continent'. Op de meest uitzichtloze momenten wil de inspecteur wel eens een bestaansgebed tot god richten maar dat heeft meer met een voor-wat-hoort-wat-spelletje dan met religie te maken.Met de leespret in dit boek is niets mis!

 

Het enige minpuntje in dit verhaal is een wat te grote toevalligheid die Barbarotti een zet in de juiste richting geeft. Een veel voorkomende pekelzonde bij thrillerauteurs...

 

Wie het ontroerend-mooie 'De zomer van Kim Novak' gelezen heeft weet dat Nesser over waarachtig literair talent beschikt. Als je die kwaliteit meeneemt naar een misdaadboek, dan mag je het etiket 'literaire thriller' met recht en rede hanteren. Veel romans halen dit niveau niet. En als ik een script voor een Skandinavische film nodig had... dan wist ik het wel!

 

 

Quotering : ****½

 

Uitgegeven bij De Geus - 2012

 

De boeken van Håkan Nesser