Tom Vowler - Wat je achterlaat

Bedrieglijke plattelandsrust !

 

 

'Ik feliciteer mezelf omdat ik de angst onder controle heb gehouden,

dat ik in staat ben met een onbekende man een gesprek te voeren.'

Veel Britse misdaadauteurs maken dankbaar gebruik van de uitgestrekte natuurgebieden op hun eilanden waarin zelfs geoefende wandelaars de weg kunnen kwijtraken. Om het gevoel van dreiging te versterken heeft Tom Vowler zich, voor de duur van deze debuutroman, het Dartmoor National Park toegeëigend. Over zo'n duizend vierkante kilometer strekken zich heidegronden, bossen, granieten heuvels en veenmoerassen uit. Aan de rand ervan woon je romantisch maar kun je er de gevaren van de stad ook echt buiten de deur houden?    

Pottenbakster Anne lijkt in dat landschap te passen. Toch wringt er één en ander in haar ziel. Die gespannenheid weerspiegelt zich in de moeilijke communicatie binnen haar gezin. Wanneer een niet-gevaarlijke gevangene ontsnapt uit het naburige detentiehuis, reageert ze overbezorgd en angstig. Wat is er echt met haar aan de hand?

 

In de tweede verhaallijn volg je mevrouw Jacobs, een jonge lerares. Vanuit haar idealisme raakt ze te sterk betrokken bij een scholier uit een kansarm gezin... empathie die haar duur komt te staan. Haar leven raakt zo beschadigd dat ze haar baan verliest en weer intrekt bij haar ouders op het platteland.  

 

Dartmoor National Park
© Herbythyme

In Wat je achterlaat verkent Tom Vowler de psyche van de vrouw, meer in het bijzonder haar kwetsbaarheid tegenover de bijna altijd fysiek sterkere man. Hoe zwaar een traumatische ervaring in dit verband kan wegen, maakt de auteur op een invoelende en gedetailleerde manier duidelijk. 'Ik moet weer leren leven, terugveroveren wat verloren is,’ zegt Vowlers karakter. En er is niet alleen de emotionele ontreddering van het slachtoffer, ook de aanverwanten krijgen veel te verwerken. Daardoor komen bestaande relaties onder druk te staan. Toch is de veranderde kijk van het slachtoffer op de wereld het meest ingrijpende gevolg: een geur is nooit meer zomaar een geur, een kerel nooit meer zomaar een kerel, stilte en geluid zijn nooit meer onschuldig. ‘De hei had haar weliswaar gereinigd maar nog niet geheeld’, moet Anna toegeven.

Dat een man dit verhaal wíl schrijven zegt veel over hem, dat hij slaagt in zijn opzet nog meer. In een interview, dat je aan het eind van het boek kunt lezen, vertelt hij dat hij veel heeft opgestoken van gesprekken met vriendinnen. Maar toch... Die vriendinnen moet je wel hebben en je moet naar hen willen luisteren.

Zonder teveel weg te geven van het plot, mag nog gezegd worden dat de auteur zijn thematiek verdiept door vragen op te roepen rond de invloed van opvoeding en genen, het geloof in voorbestemdheid of sociale omgeving. Zoals de romankunst het vraagt, verwerkt hij die ideeën netjes in de belevingswereld van zijn personages.

De Dartmoor pony
© Pixabay

Hoewel Tom Vowler met liefde schrijft over de schoonheid van Dartmoor, de streek waar hij woont, plaatst hij ook de wreedheid van de natuur tegenover die van de mens. Er zijn niet alleen de wilde pony's en de schapen maar ook de naar prooi zoekende buizerds, de koekoek die de jongen van de rietzanger uit het nest duwt, de honden van de jagers die kleine vossen verslinden. Zoals ook blijkt uit het beroep van zijn hoofdpersoon, is deze Brit verankerd in het aardse. Anna draait potten uit miljoenen jaren oude klei die de sporen van prehistorische bewoners in zich draagt.

Qua invalshoeken, karakteruitwerking en sfeer is deze debuutroman bovengemiddeld goed. De tekortkoming zit in het niet permanent kunnen aanhouden van de spanningsboog. Tom Vowler verliest zich soms in het rondbreien. Wat hij wel uitstekend voor mekaar heeft, is de basisstructuur. Het in elkaar vloeien van beide verhaallijnen zal de doorsnee lezer verrassen!

Wat je achterlaat toont aan dat misdadig toeval ervoor kan zorgen dat je moeilijk een keuze kunt maken tussen waarheid en leugen. Door de eenzaamheid van de leugen op te heffen, loopt Anna het gevaar alles te verliezen wat haar dierbaar is. In het hier boven genoemde interview kondigt Tom Vowler aan nog niet te zijn uitgeschreven over het wanhopig proberen te ontvluchten van het verleden. Dat is geen verkeerd idee...


Quotering: ****

Uitgegeven bij Bruna - 2015

De boeken van Tom Vowler