Jeugdzondes kunnen niet gebiecht worden !
'Je kent dat toch wel, dat iets niet helemaal verstandig lijkt,
maar dat het toch precies goed voelt.'
Een overrompelend auteursdebuut maakt altijd extra nieuwsgierig naar de opvolger! Met Voor ik ga slapen heeft S.J. Watson drie jaar geleden de lat erg hoog gelegd. Hij opende de menselijke psyche op een manier waaraan misdaadlezers niet gewend waren... en dat is toch hoe we het willen hebben, niet? Hij liet je in de geest kruipen van een vrouw die aan zo'n groot geheugenverlies leed, dat ze elke ochtend weer moest uitzoeken wie ze was. Daardoor leefde ze in een ongrijpbare wereld, tussen bekenden-onbekenden van wie ze niet wist of ze te vertrouwen waren. De beklemming kwam voort uit de tragische hulpeloosheid van Christine en onze eigen empathie. Dat de schrijver vertrok van een waar gebeurd verhaal, maakte de leeservaring nog ingrijpender.
Ook in Tweede leven voert S.J. Watson een hoofdpersoon op die de weg kwijt is. Julia is uiterst kwetsbaar als het om verslavend gedrag gaat. In haar wilde jaren frequenteerde ze de Berlijnse kunstenaarsscene waar drank en drugs kind aan huis waren. Nu lijkt ze een stabiel leven te leiden met man en pleegzoon. Wanneer ze verneemt dat haar zus in Parijs vermoord werd, komt er een golf van emoties bij haar boven. Gedreven door een warrige mix van verantwoordelijksbesef, schuldgevoelens en warmte, gaat ze op zoek naar de moordenaar. Op dat pad vindt ze Lukas, een aantrekkelijke man, die haar misschien kan helpen. Hoe de wankelbare Julia - bij wie de uitspraak 'soms wil ik me alleen maar gebruikt voelen' hoort - in een steeds groter wordende valkuil duikt, vertelt S.J. Watson aan de hand van een zorgvuldig gecomponeerd geheel.
 |
| In het Londense St Pancras-station vertrekt de Eurostar naar Parijs. © Christine Matthews |
En er zijn nog meer tekortkomingen. Een waardevolle misdaadroman vindt een evenwicht tussen gejaagdheid en diepgang. Maar in dit boek slaat de balans helemaal over naar de actie. Niet voor niets heeft S.J. Watson gekozen voor eindeloze (en erg simplistische) dialogen die de stijl iets armoedigs, zelfs kinderlijks, geven. Gesprekken brengen leven en vaart in een intrige maar doseren is de boodschap!
Net als in Voor ik ga slapen zijn de thema's 'vertrouwen in anderen en in jezelf' en 'geïsoleerde hoofdpersoon' aanwezig... een bewijs dat aantrekkelijke ingrediënten geen garantie bieden op een feestelijke maaltijd! Lezers die zich lekker willen laten meevoeren door spannende gebeurtenissen en zich verder niet teveel vragen stellen, zullen hiervan genieten. Wie een boeiende psyche zoekt, is deze keer niet aan het juiste adres. Alleen het grondidee dat het leven geen generale repetitie kent waarbij je je uitschuivers mag permitteren, is een beschouwing waard. Als je, net als Julia, fouten maakt, loop je het risico ooit de rekening gepresenteerd te krijgen!
Tweede leven had door heel veel andere misdaadauteurs geschreven kunnen worden. Als je S.J. Watson heet, word je verondersteld meer te brengen. Jammer dat hij uit zijn jarenlange ervaring in de gezondheidszorg geen verrassende case study heeft opgediept. Dit is helaas geen imaginaire wereld die aan het eind van het jaar nog komt bovendrijven!
Quotering: ***½
Uitgegeven bij Ambo Anthos - 2015
De boeken van S. J. Watson
Geen opmerkingen:
Een reactie posten