Sara Kee - Reis ! Alleen over de wereld

De kust van het reizen is het talent om te leven

'Flexibiliteit is eigenschap nummer één voor een reiziger'

  

Als je op reis vertrekt laat je je zekerheden achter. Ga je alleen op weg, dan is de confrontatie met dat idee en de praktijk ervan, nog sterker. Toch is het Sara Kee's favoriete manier om iets van de wereld te zien. Zij wil net uit de comfort zone treden, recht de uitdaging en het avontuur in. Zichzelf op de proef stellen, functioneren in een onbekende, soms bedreigende omgeving, daar draait het bij haar om. Telkens als ze zich schrap heeft gezet in een benarde of beroerde situatie, voelt ze genoegdoening. En ze beseft dat er geen zon is zonder schaduw, dat je - om maar iets te noemen - meer kunt genieten van de knusheid van een auto als je lang hebt moeten wachten op een lift terwijl regenwolken samenpakten boven je hoofd.

Sara Kee

Reis! is geen doorsnee backpackers-verhaal. De bestemmingen worden niet chronologisch gepresenteerd, eerder thematisch. Je begint met Cuba, trekt dan naar Spanje om enkele hoofdstukken verder weer in Havana te zijn. Omdat Sara Kee filosofie gestudeerd heeft, kun je je verwachten aan een beschouwend en gestructureerd ideeënverhaal. Maar laat je door deze opmerking niet afschrikken: Reis! leest alsof je haar reisgezel bent. En er is altijd ruimte voor relativering en een knipoog. Er zijn maar één keer tranen, als ze eindeloos gemangeld wordt in de Kafkaiaanse bureaucratiemolen van Castro. Aan papierwinkels heb je in derdewereldlanden vaak meer dan een dagtaak.

Plein in Havana © patxi64

De kunst van het reizen moet geoefend en beoefend worden. Trappen in een toeristenval kan pijnlijk zijn maar ook de figuurlijke steen waaraan je je maar één keer stoot. Streetwise worden maar ook levenswijs. Leren om niet te denken aan dingen die je niet kunt beïnvloeden en op die manier rustig blijven... en vooral genieten. Jezelf ontdekken en beseffen dat je, bijvoorbeeld, een structuur, een doel nodig hebt. In het andere geval blijkt een existentiële dip je deel te zijn. En soms moet je gewoon aanvaarden dat je eenzaam bent omdat de culturele vervreemding te groot is.

Ondanks het precaire evenwicht tussen een zonnig gevoel en een tobberige stemming, schrijft ze : 'Ik kom terug met een zendingsdrang. Iedereen wil ik mijn evangelie verkondigen: Reis!'
Ik wil wel, Sara, zolang je me niet meeneemt naar een meditatieoord in India waar je tien uur per dag vecht met afgeknelde bloedvaten en je blik de klok probeert te ontwijken. En ratten zo groot als katten in de straten van Rio is ook iets teveel van het euh... goede☺!

Quotering : ****

Uitgegeven bij Nijgh en Vanditmar

Het boek van Sara Kee