Blaffen tegen de wieken
Terwijl de aanzet van 'De minzame moordenaar' nog enigszins aarzelend en wat clichématig was, schiet Bram Dehouck in 'Een zomer zonder slaap' sterk uit de startblokken. Elke pagina is raak, een blauwdruk van een personage of een bouwsteen voor een steeds groter wordende dorpsscène.
Zelfs een weg-van-de-wereld-dorp als Blaashoek ontsnapt niet aan de opmars van groene energie. Omdat aan het plaatselijke kanaal de bries aardig aantrekt, wordt een aantal windturbines geplaatst. Maar sinds de reuzenwieken irritante slagschaduwen over de villatuinen leggen en het niet aflatende gebrom honden en mensen hun rust ontneemt, raakt het dorp steeds meer zijn evenwicht kwijt. Er ontstaat een onheilspellende kettingreactie die gevoed wordt door onderhuidse spanningen. Afgunst, geldzucht en vooroordelen vinden een uitlaatklep. En de zomerpaté van slager Herman krijgt zowel een dramatische als een hilarische rol toebedeeld. Een verband leggen tussen een windmolen en broodbeleg, daarvoor moet je Bram Dehouck heten... talent heeft veel met originaliteit te maken!
 |
| © PjotrP |
'Het water smaakte naar bedorven kaaskoekjes.'
'Een dinosaurus danste op zijn hersenen.'
'... vliegen verdwenen als viltstiftstippen in de lucht.'
Bram Dehouck weet haat en nijd met donker egocentrisme te combineren. Hoogmoed en kortzichtige eigenliefde komen voor de val. Andere, bravere zielen, worden omvergeblazen door de turbine van het leven. Om het geheel verteerbaar te houden maakt de Westhoeker gebruik van ontmijnende humor die zelfs een beetje magisch realistisch is. Toch is het lemmet van deze auteur altijd scherper dan dat van de dader.
Quotering : ****
Uitgegeven bij De Geus - 2012
De boeken van Bram Dehouck
Zie ook de recensie van 'De minzame moordenaar'
En lees hier het interview dat Bram Dehouck aan De scriptor gaf
Geen opmerkingen:
Een reactie posten