IJsblokjes als anti-agingkuur
'Ik heb nu voor de vierde keer ijs bijgevuld.
De vrouw van het benzinestation dacht ik een feestje had.'
Oude snoepers en hufterige mannen. Ze bestaan. Met een beetje pech vind je beiden in één individu. En als je echt niet voor het geluk geboren bent, dan is zo'n man je vader.
Met die realiteit moeten Willem, Marloes en Lot uit Hemelen het doen. Zij zijn de kinderen van zakenman Ron Casper, een heerschap van diep in de zeventig die het kapitaal van zijn cosmeticabedrijf over de balk gooit. Hij leeft zoals hij altijd geleefd heeft: voor zichzelf. Niet gehinderd door zijn leeftijd zoekt Ron het oppervlakkige genot van drank, geestverruimend chillen en vrouwen. Geld heeft sexappeal!
Die levensstijl heeft een vernietigend spoor achtergelaten in de vorm van gebroken gezinnen, gekwetste ex-en en kinderen met een laag zelfbeeld die boos zijn op de wereld en op elkaar. Rons is er nooit wanneer anderen hem nodig hebben. Hij neemt en gooit weg zoals het hem uitkomt.
Als het familiebedrijf aan wanbeleid ten onder dreigt te gaan, vinden de verbitterde kinderen het welletjes. Het wordt tijd dat pa gaat hemelen!
![]() |
| Wie mensen de eeuwige jeugd belooft, kan goed geld verdienen! |
In dit boek speelt Marion Pauw met het idee 'controle'. Het zit verwerkt in de anti-agingproducten van het cosmeticabedrijf, in de verkrampte pogingen van Lot om haar huwelijk te redden, in de inspanningen van Willem om zichzelf in de hand te houden en natuurlijk in het willen plegen van de perfecte moord.'Mensen denken dat ze alles onder controle hebben maar in wezen zijn ze niets anders dan een opeenstapeling van chemische reacties die zich in het lichaam voltrekken, hoe hard de geest ook zijn best doet om dat te ontkennen,' zo lees je ergens. Het lijkt de sleutelzin van Hemelen te zijn.
Ondanks alle intenties om te plannen en te sturen, nemen de emotionele en instinctieve processen de levens van de personages op sleeptouw. Op die manier kan er veel mislopen en dat is net iets waar een romanauteur wel weg mee weet. Tegelijkertijd laat de schrijfster ons geloven dat ze de mens en misschien zelfs het misdaadgenre relativeert. Een beetje dollen met de lezer moet kunnen. Daar zorgen ondeugende scènes voor zoals de poses tijdens een yogales of het gênante gedrag van de hond van de lesgeefster. Voor de aandachtige lezer - en kenner van spannende literatuur - zit er ook een knipoog in de naam van de rechercheur. De oplossing van dit raadseltje vind je in het dankwoord achter in het boek.
Hemelen is een onderhoudend verhaal dat weliswaar niet het niveau haalt van Daglicht of De wilden. Daarvoor is het net niet origineel en dwingend genoeg. Als je coulant bent, zou je kunnen zeggen dat een auteur niet altijd zijn beste boek kan schrijven. Dat neemt niet weg dat Marion Pauws nieuwste een plaatsje verdient in de vakantiekoffer!
Quotering: ***½
UItgegeven bij Ambo Anthos - 2014
De boeken van Marion Pauw


Geen opmerkingen:
Een reactie posten