Hoe subjectief is de waarheid?
Daar maken we ons allemaal schuldig aan.'
Van een voormalige BBC-verslaggeefster mag je wat verwachten! Debutante Colette McBeth heeft enige tijd geleden haar microfoon ingeleverd en zich helemaal overgegeven aan het schrijven van misdaadboeken.
Tot ik je vind begint inderdaad veelbelovend. De intro van het verhaal, waarin ze speelt met taal en ideeën, heeft romankwaliteiten. In de daarop volgende hoofdstukken introduceert ze een nieuwsgierig makende wereld van persmensen en een niet-doordeweekse vriendschap tussen twee jonge vrouwen. Schrijven over een achtergrond die je goed kent, is meestal een uitstekende keuze. Ook nu merk je dat Colette McBeth precies weet hoe het er in de coulissen van een nieuwszender aan toe gaat: de carrière-ijver en -afgunst, de druk van de chef voor wie alleen het resultaat telt, nooit de persoon erachter... en niet te vergeten de trucjes die journalisten toepassen om informatie te achterhalen of een getuige voor de camera te krijgen.
In de hoofdrol zien we Rachel, een misdaadjournaliste die de schrik van haar leven krijgt wanneer ze tijdens een persconferentie bij de politie in Brighton te horen krijgt dat haar beste vriendin Clara verdwenen is. Toch begint haar nachtmerrie pas echt als ze van een nieuwsgaarder verandert in een smeuïg onderwerp voor haar collega's. Op dat moment is ze niet alleen haar status van geloofwaardige (pers)vrouw kwijt... maar nog zoveel meer. Is het echt mogelijk dat je je het grootste stuk van je bestaan hebt vastgehouden aan een leugen?
In het eerste deel loopt de spanning snel op. Maar in het middenstuk merk je dat de schrijfster de opgegooide ballen niet in de lucht kan houden. Daar verzandt het plot in afremmende, weinig interessante beschouwingen en uitweidingen. Zelfs de kern van het verhaal mocht een stuk origineler. Als je een vergelijking maakt tussen deze auteur en haar recentelijk gedebuteerde landgenoten, Sophie McKenzie en Sabine Durrant, dan moet je vaststellen dat deze laatsten de lat een stuk hoger hebben gelegd en waargemaakt wat ze voor ogen hadden. Ook een routinier als Elizabeth Haynes schrijft vergelijkbare boeken maar kluistert je veel meer aan de pagina's dan deze Mc Beth.
De meest verontrustende gedachte die je bijblijft na het dichtklappen van dit boek is die over de waarheid: het feit dat we allemaal met een andere bril naar de werkelijkheid kijken en daar ook naar denken en handelen. Dat verschil maakt de communicatie en de relaties tussen mensen erg complex, soms teleurstellend en in het uiterste geval zelfs bedreigend. Maar een roman gaat over het verliteraturen van ideeën. En wat dat betreft was deze Britse niet helemaal op de afspraak!
Quotering: **½
Uitgegeven bij The House of Books - 2014
De boeken van Colette McBeth
Geen opmerkingen:
Een reactie posten