Antonio Hill - Dodelijke zomer

 Hoe een kleuter een moord aanstuurt

 

'Van je schuld kun je je niet verlossen, die draag je.'

Hoewel speurder van dienst, Héctor Salgado, als een overtuigd atheïst door het leven gaat, is het geloof in Dodelijke zomer een onderliggend thema. We zijn tenslotte in Spanje.

Bij de voorstelling van de personages, families uit de hogere klasse van Barcelona, maak je kennis met een oom-priester, een diep religieuze gynecoloog en de Rovira's die meer belang lijken te hechten aan bidden dan aan eten. 
'Gelovigen hebben altijd een streepje op ons voor', zo klinkt een wat afgunstige Héctor wanneer hij vaststelt hoe beheerst de vader en stiefmoeder van de, in verdachte omstandigheden, overleden Marc, reageren. 'Zij hebben iemand die hen beschermt of troost. Wij, daarentegen, staan alleen tegenover onze demonen.'  
  

Een blik op Barcelona vanop zee ©  Joachim S. Müller



Héctor's demonen vinden hun oorsprong in zijn Argentijnse jeugd. Dat verleden heeft gezorgd voor een kluwen van agressie in zijn binnenste en een man van hem gemaakt die spottende monologen houdt. En als de juiste snaren geraakt worden, explodeert hij... een onprofessionele houding die zijn carrière op de helling zet. Onlangs heeft hij een Afrikaanse mensenhandelaar, die er voodoo-praktijken op na houdt, zwaar in mekaar getimmerd.

Ook de zonen en dochters van de stijve burgerij zijn geen lievertjes. Op school vertonen ze pestgedrag, later slaan ze aan het dealen of chanteren volwassenen onder het motto 'het doel heiligt de middelen'. Toch kan het nog erger. Lang geleden, tijdens een zomerkamp in de Pyreneeën, verdronk een véél te mager, opstandig tienermeisje. En wie had daar schuld aan? Een begeleider, priester Felix, haar kleine zusje of zijzelf? En waarom roept iemand de vermoedelijke schuldige(n) zo lang na datum ter verantwoording?
 

Straatje in de oude stad
© Fernando Stankuns

Het oproepen van de schuldvragen en het beantwoorden van de waaromvragen maken van Dodelijke zomer een erg intelligent boek, complex zoals het bestaan zelf. Dit misdaadverhaal is niet te reduceren tot de klassieke driehoek van 'gelegenheid, motief en middelen'. Het is een ingenieus bedacht dominospel dat, eens in gang gezet, niet meer te stoppen is. Wellicht zit het angstaanjagende in het besef dat de mens geen controle heeft over zijn eigen levenspad, dat hij als een bal wordt rondgetikt door anderen die, op hun beurt, denken dat ze de touwtjes van hun daden strak in handen hebben.  

Wat in een ver verleden in beweging werd gebracht, bereikt een climax in een broeierige Midzomernacht, het heidense feest van de zonnewende dat door de katholieken omgedoopt werd tot Sint Jansnacht. Deze midsummer madness, zoals de Engelsen het noemen, bouwt Antonio Hill zorgvuldig op aan de hand van een waterdichte structuur, oog voor details, herkenbare personages en spanningsvelden die allerlei richtingen uitzwermen.

 

Net zoals Leonardo Messi, die een piepklein rolletje in het onderzoek krijgt, god is op de grasmat, heeft deze debuterende auteur een lijntje naar de hemel als hij achter de schrijftafel zit. In Spanje kun je nu eenmaal niet zonder de Allerhoogste!


Quotering: ****½

Uitgegeven bij Signatuur - 2012

De boeken van Antonio Hill

Lees hier het interview dat Antonio Hill aan De scriptor gaf