Johan Theorin - Nachtstorm

Onder het oog van de vuurtoren

 

Johan Theorin schrijft aan een vierdelige thrillercyclus die op het Zweedse eiland van zijn jeugd speelt. 

In dit tweede deel wordt Öland steeds meer een personage. 

Sneeuwstormen, ijsschotsen en weg-van-de-wereld-huizen bepalen het verloop van leven en dood. Vikinggoden en bijgeloof zijn bouwstenen van overgeleverde verhalen. Ölanders toetsen gedrag aan citaten uit de bijbel. Soms wint de traditie het van de moderniteit, soms is het andersom. En altijd is er tijd voor een vlierbessenthee of het haarfijn knutselen aan een flessenboot. Het stapvoetse eilandtempo brengt een ander soort mens voort.

  

© Allie_Caulfield

Toch staan de rust en stilte onder druk. Sinds de brug met het vasteland er is, komen er niet alleen vakantiegangers maar ook criminelen naar Öland. Ze roven eerst zomerhuizen leeg en verleggen dan hun actieterrein naar de woningen met permanente bewoners.

In het noorden wordt een kleine politiepost geopend. Maar die aanwezigheid kan niet verhinderen dat er zich een drama afspeelt in de vroegere hofstede bij de vuurtorens. Dan begint het kat-en-muisspel met de lezer. En opnieuw brengt opa Gerlof sturende ideeën aan.

Het licht in de noordelijke vuurtoren brandt sinds lang niet meer. Wanneer het, een zeldzame keer, toch flikkert sterft er iemand in de hoeve, zo wil de volksoverlevering. Maar als een mens de hand heeft in andermans dood, dan kun je de natuur of het lot niet met de vinger wijzen. Dan gaat het over schuld en boete. Hoewel bij het dodelijk ongeluk van de nieuwe bewoonster Katrine nauwelijks verontrustende aanwijzingen zijn, heeft de jonge politieagente Tilda alle opvallende bewegingen op het eiland in de smiezen en zet ze, zonder de steun van haar meerderen, de hakken in het zand.

Met Nachtstorm is Theorin volwassen geworden. Bijna elke zin doet ertoe. Je wordt sneller in het verhaal gezogen dat bovendien filmischer is. Je kijkt vaker en beter in het hoofd van een personage. 

En alleenstaande vader Joachim is zo levensecht dat je hem wil troosten. Met machteloze kracht zorgt hij voor zijn kinderen. Eigenlijk wil hij alleen maar op bed liggen en de geur van het nachthemd van Katrine opsnuiven. Of gaan mediteren in de geheime kamer boven de zolder waar alle doden van de hofstede samenkomen.

 

©Henke

'De liefde begint altijd thuis', meent opa Gerlof als hij bij de winterse kust staat.

Dat is ook voor Theorin zo. Bijna even sterk aanwezig als de plot zelf, is de warmte die de auteur voor Öland voelt: de bosanemoonvelden, de ijseenden, de driftsneeuw, de palingvissers, 'de golven als langzame ademhalingen in de duisternis'...

'Kom eens kijken', lijkt hij te zeggen, 'maar niet allemaal tegelijk!'

Quotering : ****

Uitgegeven bij De Geus - 2011

Eerste editie 2009

De boeken van Johan Theorin