Viveca Sten - Hogere kringen

Naar de haaien

 

'Een domme blondine was eenvoudiger verteerbaar geweest.

Dan had ze hem bijna kunnen respecteren...' 

 

Voor de thematische uitwerking van Hogere kringen heeft Viveca Sten kunnen putten uit haar eigen ervaringen met het zeilmilieu. Dat is niet zo uitzonderlijk als je in Zweden woont. Eilanden en scherenkusten vragen nu eenmaal om plezier- en wedstrijdboten.

 

Vooral deze laatste zijn een zaak van welgestelde lui die vertegenwoordigd worden door de KSSS, de Koninklijke Zweedse Yacht Club. Als je daarin een leidinggevende positie bekleedt, mag je af en toe aan tafel zitten met het staatshoofd. Wie sociaal aanzien belangrijk vindt, heeft dus één en ander te winnen of te verliezen bij het aanstellen van de zeilbobo's.

Wanneer de toekomstige voorzitter Oscar Juliander bij de start van de Gotland Runt, een regatta met allure, wordt doodgeschoten, gaat de recherche aan de slag in een gesloten milieu met zelfbewuste mensen. Moet het onderzoeksteam het motief zoeken in de buitenechtelijke relaties van het alpha-mannetje of in de gewiekste praktijken die hij als curator hanteerde? Of gaat het toch om een machtstrijd binnen de vereniging?

Zeilboten in Stockholm

Viveca Sten maakt van deze gelegenheid gebruik om belastingparadijzen aan te klagen. Tenzij er sprake is van een misdrijf kunnen autoriteiten geen druk uitoefenen op buitenlandse banken die hun rekeningen openstellen voor drugs- en zwart geld. De 'hogere kringen' kunnen dan wel een koninklijke uitstraling hebben, ze hebben niet noodzakelijk schone handen.
 
'Het onderzoek ging vooruit, zij het met kleine stapjes', kun je ergens lezen. Met gevoel voor realiteit laat de auteur speurwerk zien zonder geniale inzichten en technische analyses die als een vingerknip uitgevoerd worden. Ook de budgettaire middelen zijn beperkt: voor persoonsbeveiliging, bijvoorbeeld, is de begroting te krap. So far so good... Ook binnen deze grenzen kun je boeiend politiewerk verzinnen (een geslaagd voorbeeld hiervan is Vuurproef van Carina van Leeuwen). Helaas slaagt Viveca Sten daar niet in. Het denkwerk van de rechercheurs scoort laag, de nieuwe sporen komen uit de lucht vallen.  

Ook de rest van het plot is in hetzelfde bedje ziek: langdradig, zielloos, absoluut niet geestprikkelend! Dat geldt evenzeer voor de vlakke personages. Alleen de tweede, korte verhaallijn, die je op het verkeerde been zet, zou je een lichtpuntje kunnen noemen. De ontknoping is niet onaardig maar tegen die tijd is het kalf al verdronken.

In Hogere kringen wordt er teveel in de breedte gewerkt en te weinig in de diepte! De collega's-misdaadauteurs hebben de lat te hoog gelegd voor deze Viveca Sten!


Quotering: **

Uitgegeven bij Q - 2009

De boeken van Viveca Sten