Een alternatief voor vergelding
'Het is alsof we allemaal op een zinkend schip zaten
en nu zitten we allemaal in ons eigen reddingsbootje
en drijven we weg van elkaar.'
Over de manier waarop ouders de vermissing van een kind beleven, werden we al vaak bijgepraat. Langdurig vermiste kinderen worden trouwens zelden teruggevonden. En als het gebeurt, dan gaat het haast nooit om een levende zoon of dochter. Wat er zich zou kunnen afspelen in het geval van 'een happy end' heeft Bret Anthony Johnston verwerkt in zijn debuutroman: een complexe invalshoek want in een dergelijk gezin is er veel meer aan de hand dan de blijdschap om de hereniging met de verloren gewaande huisgenoot.
Hoe mensen omgaan met gemis en verlies verschilt van individu tot individu. Soms ontwikkelen ze vreemsoortig gedrag. Toen Justin spoorloos was, bleef zijn moeder Laura cadeautjes voor hem kopen en bewaarde ze aan hem gerichte reclame van creditcardmaatschappijen. En broer Griff trok geregeld Justins kleren aan om af te meten hoe lang hij al weg was.
![]() |
| De zeeboulevard van Corpus Christi, het Texaanse stadje uit dit boek © Livability |
Hoewel de auteur niet wil focussen op wat er met Justin gebeurd is, moet hij wel iets prijsgeven. Dat doet hij op een suggestieve en gedoseerde manier. Zo mag je je een tijdje afvragen waarom de jongen licht mankt en zijn slaapritme verstoord is. Toch laat hij vooral zijn licht schijnen over het psychologische gevecht dat de personages voeren met zichzelf, de dader en elkaar. Dat de familieleden tijdens die krachtmeting op een aandoenlijke manier met elkaar omgaan, is een ontroerend gegeven. Daarnaast zijn er ook wel donkere randjes, zoals Erics verborgen agenda en Griffs niet altijd koosjere broederliefde... die hij wel ruimschoots goed maakt.
![]() |
| De 'Harbour bridge' in Corpus Christi, één van de plekken waar Eric zijn zoon Justin leert autrijden. © Jay Phagan |
Omdat de innerlijke worsteling van de karakters zich afspeelt tegen de achtergrond van warmterecords, dampend asfalt en een dreigend orkaanseizoen, verwacht je misschien een explosieve climax. Maar de bedachtzame, redelijke Johnston heeft voor een einde gekozen dat je humaan en wijs zou kunnen noemen. Het is niet iemand die je naar adem doet happen, die confrontaties op de spits drijft. Een leefbare wereld met kansen op geluk, betekent voor hem de overwinning van de ratio op destructieve instincten. Niet dat hij de kracht van deze laatste onderschat...
Quotering: ****
Uitgegeven bij Ambo Anthos - 2014
De boeken van Bret Anthony Johnston



Geen opmerkingen:
Een reactie posten