Marelle Boersma - Ik volg je

 Liefde is geen Sinterklaascadeautje

 

'Hij heeft alles voor haar over.

Hij zou zelfs de hemel voor haar zwart schilderen.'

 

Je vrijwel meteen bij het nekvel grijpen, lijkt een handelsmerk te zijn van Marelle Boersma. Ook in Ik volg je beland je heel snel in een scène (ik heb het hier niet over de proloog) die menig ander auteur voor het eind bewaart. 'Gaat dat wel goed?' vraag je je dan af. 'Hoe moet het verder met de spanningsopbouw?' Maar deze schrijfster weet waar ze mee bezig is. En in dit boek krijg je het op elke bladzijde benauwd.

 

Ik volg je speelt tegen de achtergrond van een bijbelvaste gemeenschap op de Veluwe. De hoofdpersonages werken - niet toevallig - in de zorgsector. Over leven en dood wordt bij de christelijk-orthodoxen immers net iets anders gedacht. Spilfiguur is thuisverpleegkundige Pien, een jonge moeder die veel voor anderen over heeft, wil zorgen en beredderen... en, tegelijkertijd, iedereen die haar lief is op afstand houdt. Die tweeslachtige houding heeft alles te maken met een drama dat haar jeugd heeft getekend.

 

De Veluwe, waar de natuur maar ook het bovennatuurlijke prominent aanwezig is. 
© De Veluwe.nl

Haar belangrijkste tegenspeler is Theo, een man met een gentlemen-imago, een wolf in schaapsvacht, die een extreem bezitterige natuur heeft. Relaties zijn machtsspelletjes voor hem en dat zal Pien geweten hebben. Hij beseft bovendien erg goed dat een empathisch iemand open staat voor emotionele chantage. In een mum van tijd verandert de sterke vrouw in een hoopje ellende. 

Het belaagde personage stapje voor stapje en uiteindelijk volkomen isoleren is een techniek die altijd werkt als je spanning wilt creëren. Dat gebeurt hier op een perfecte en gevarieerde manier. Theo richt een ravage aan in haar privé- en werkend leven. Zijn manipulatieve trucs zijn zo overtuigend dat collega's en dierbaren hem en niet haar geloven. Pien kan letterlijk en figuurlijk geen kant meer op, is nooit meer veilig, nooit meer alleen.  
     

De Hersteld Hervormde Kerk van Opheusden op de Veluwe
© Fred Mobach

Over Ik volg je is goed nagedacht. Dat merk je aan de talrijke draadjes die tussen de karakters lopen en het heden met het verleden verbinden. Niets gebeurt zomaar, zelfs Sinterklaasavond krijgt een kleine rol in het plot en is dus meer dan een pauze- of sfeermoment.

Het valt ook op dat Marelle Boersma haar hoofdpersoon een schuldstemmetje heeft meegegeven. Dat vraagt aan het slachtoffer of ze zijn gedrag niet een beetje heeft uitgelokt, of ze misschien geflirt heeft, iets te strakke kleding heeft gedragen. Denken jonge vrouwen na zoveel bewustwordingspraatjes in de media of van opvoeders nog steeds op deze manier?? Wellicht wel...

In een plotgedreven verhaal is er weinig ruimte voor rust. Toch is er een kort hoofdstuk waarin Pien en haar jeugdvriend René een warm moment delen op een mistige avond. Een beetje poëzie is niet verkeerd. En hoewel de cast in dit boek gelaagd is uitgetekend, gaat veel spanning toch altijd een beetje ten koste van diepgang. Dat maakt Ik volg je vooral geschikt voor lezers die op zoek zijn naar kippenvel en hartkloppingen!   


Quotering: ****

Uitgegeven bij De Crime Compagnie - 2013

De boeken van Marelle Boersma