Als je nagaat hoeveel mensen aan een Obsessieve Compulsieve Stoornis (OCS of OCD genoemd) lijden, dan schrik je. Het zijn er 2 op 100. Dat zijn cijfers die worden genoemd bij astma- en diabetespatiënten. Thrilleronderwerpen lijken in eerste instantie vaak rariteiten maar bij nader inzien gaan ze over een weggestopt fenomeen dat meer aandacht verdient.
Met Catherine heb je te doen. Haar dagen zijn vaste stramienen van dwanggedachten en -handelingen. Ze zijn tijdrovend en uitputtend. Urenlang is ze bezig met het controleren van sloten op deuren en ramen en met het eindeloos variëren van haar woon-werk-traject. Warm of koud eten gebeurt naargelang de dag, boodschappen doet ze op oneven dagen, thee drinken op nauwkeurige tijdstippen... Haar leven draait om angst en het controlegedrag dat vergeefs haar paniekerige geest probeert te bedaren. Van het sociale dier van vroeger blijft een hoopje ellende over dat niet eens in staat is om een glas wijn te drinken in het bijzijn van iemand anders... ze moest maar eens haar grip op de omgeving verliezen.
Hoewel de oorzaak van OCD ook biologisch kan zijn, is de stoornis bij Catherine ontstaan uit een ervaring met extreem fysiek en mentaal geweld. Eruit ontsnappen kan, met medicatie en gedragstherapie.
Dat laatste wordt een handje geholpen als een geduldige psycholoog haar nieuwe buur wordt. Is vertrouwen in mensen toch weer mogelijk? Catherine zet stapje voor stapje: hij leert haar ademen als ze een paniekaanval heeft, zij ontdekt dat naast Stuart op de bank zitten een veilig gevoel kan geven.
![]() |
| © Greater Manchester Police |
Een toemaatje? Beide mannen, de belager én de redder, zijn voortreffelijke koks. Zou dat ook uit het leven gegrepen zijn?
.jpg)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten