Een rauwe stadskroniek
Bij sommige bejubelde boeken denk je: 'Interessant. Ooit eens.' Een dag heeft nu eenmaal maar 24 uur. Deze Pelecanos was in 2006 thriller van het jaar voor drie toonaangevende Nederlandse kranten... geen geringe prestatie. Als er enkele jaren later een grote en prettig geprijsde pocket in de winkel ligt, dan weet je dat 'Ooit eens' nu is.
In de vroege jaren ’90 stond Washington DC, samen met New Orleans, bekend als moordhoofdstad van de VS. Tegen 2011 was het aantal moorden er met 4/5 gedaald tot 108 stuks per jaar. Toch telt DC nog ongeveer 60.000 ex-gedetineerden onder zijn bewoners. Over de door drugs en bendes geteisterde buitenwijken schrijft Pelecanos. En over de vicieuze cirkel van klasseonderwijs, werkloosheid, het ontbreken van een sociaal vangnet, ontwrichte gezinnen met kansloze kinderen.
In 'Tuinier van de nacht' raakt rechercheur Gus Ramone professioneel en persoonlijk betrokken bij de moord op tiener Asa, een zaak die hem terugbrengt naar onopgeloste misdaden van twintig jaar geleden. De mannen die toen het onderzoek voerden moeten elkaar opnieuw in de ogen kijken. En de vraag beantwoorden of een rechercheur altijd volgens het boekje moet werken.
Mijn favoriete
personage is Rhonda, de politievrouw en alleenstaande moeder van vier. Zij
staat voor kracht en hoop. Bovendien zijn de pittige replieken waarmee ze macho’s
en onwillige verdachten de mond snoert, erg amusant.
Deze overtuigende
tekening van de onderkant van de Amerikaanse samenleving kruipt onder je huid.
Eén persoonlijk minpuntje: het is erg druk in boek, veel personages en nog meer
namen. Daartegenover staan de politieverhoren die psychologisch erg knap zijn
opgebouwd.
De auteur
Pelecanos is geëngageerd, de mens a-politiek.
Van Capitol
Hill is geen heil te verwachten.
Van bumperstickers die de multiculturele rijkdom
prijzen, evenmin.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten