Solomonica de Winter - Achter de regenboog

  Als de lach van je gezicht valt

 

 

'Vertel me in één zin wie je bent.

Niemand.

Zie je dingen die niet bestaan?

Ze bestaan wel, denk ik.

Noem een paar dingen waar je van houdt. Het maakt niet uit wat.

Waanzin en verdriet.'

 

Op je 16de een roman schrijven, een technisch, taalkundig en inhoudelijk voldragen boek maken, is haast ondenkbaar. Solomonica de Winter heeft met Achter de regenboog dit onvoorstelbare waargemaakt. Dat heet 'door de grote poort binnenkomen in boekenland'!

Dat het hoofdpersonage, de 13-jarige Blue, vlucht in de fantasiewereld van De tovenaar van Oz, is het enige kinderlijke in dit literaire hersenspinsel. In haar hoofd is sinds de gewelddadige dood van haar vader haast geen ruimte meer voor onschuld. Die heeft plaats gemaakt voor wraakideeën en richt zich op een maffiafiguur uit de buurt maar ook op haar verslaafde moeder. Eigenlijk deugt de hele wereld niet meer, alleen het mythische land dat 'achter de regenboog' ligt, biedt nog soelaas. En misschien, héél misschien, vermag de liefde nog wat... 

Blue identificeert zich met Dorothy,
die in het land van 'De tovernaar van Oz' gaat wonen.

Blue heeft geestelijke hulp nodig. Het verhaal dat we lezen vertelt ze tegelijkertijd aan haar psychiater. Dat wil zeggen dat wij haar gedachten lezen en de arts boodschappen op briefjes krijgt. Door haar traumatische ervaring praat ze niet meer, met niemand.
'... ik zat te wachten tot iemand mijn stilte hoorde,’ zo klinkt haar wanhopige kreet.
  
Achter de regenboog is een roman over intense liefde en intense haat. 'Aan liefde ga je dood, haat houdt je in leven', is de hartverscheurende conclusie van Blue. Die extreme emoties verpakt Solomonica de Winter in prachtig gedoseerde zinnen waarin elk woord op zijn plaats valt. Afwisselend zalft ze en doopt ze haar pen in vitriool. Ze schrijft filmisch, verhalend en vooral beschouwend. Dit laatste is, gezien haar jonge leeftijd, zeer opmerkelijk. Met haar doordenkertjes zou je een heel citatenboek kunnen vullen. Deze vertelling vraagt om traag gelezen te worden. En als je denkt dat je alles gehad hebt, krijg je nog een bijzonder compositorisch toemaatje. Deze tienerauteur laat zich niet onder één hoed vangen!

Ook onder dit betoverende verhaal zitten nog lagen. Zo is er de eenzaamheid van een meisje dat anders is, het makkelijke met de vinger wijzen en uitsluiten van mensen die niet opgaan in de massa. Solomonica de Winter laat zien dat net dit soort individuen helderder kijkt naar het universum dat hen omringt. Daarnaast - hoe kan het anders - richt deze schrijfster een monument op voor het boek: het boek als bron van inspiratie en troost, als motor voor de geest en warme deken voor het hart. Het boek dat Blue altijd bij zich draagt houdt zelfs een dode levend. De tovenaar van Oz is het laatste geschenk dat ze van haar vader kreeg...
 

© Pixabay

Achter de regenboog is een breekbaar en taai verhaal tegelijk. Het is het resultaat van de eindeloze verbeelding van een grenzeloos literair talent. Solomonica de Winter vlecht, schijnbaar moeiteloos, allerlei werelden door elkaar, binnen- en buitenwerelden, aardse omgevingen, regenbooglanden én hersenschimmen. 

 

'Ik ben bezig met mijn eigen geschiedenisboek en alleen ik zal erin voorkomen', hoor je Blue zeggen. Kwetsbaarheid en eigenzinnigheid kunnen goed samengaan. Ook Moon ontbreekt het niet aan doelgerichtheid. Gelukkig is deze debuutroman slechts het begin van haar geschiedenisboek!

 

 

Quotering: ****½

Uitgegeven bij Prometheus - 2014

De boeken van Solomonica de Winter