Penny Hancock - Het huis aan de rivier

 De liefhebbende beul

 

 

'Ik huiver bij de gedachte aan de tederheid

die we zullen ervaren als we weer alleen zijn.'

Een emotioneel verwrongen jeugd kan leiden tot een trauma. Door de kilte van haar ouders voelde Sonia zich op een ongezonde manier aangetrokken tot haar broer Seb. Op zoek naar bevestiging en warmte ging ze een sexuele relatie met hem aan en werd afhankelijk van zijn hang naar sadisme in allerlei betekenissen.

Nu ze volwassen is uit haar behoefte aan veiligheid zich in het niet kunnen loslaten van het rivierhuis in Greenwich waar ze haar jeugd doorbracht en nu met haar man woont. Sinds haar dochter naar de universiteit is vertrokken, lijkt ze meer en meer de weg kwijt te geraken.

Politieboot op de Theems
© Jim Linwood

Als op een dag het neefje van haar vriendin Helen op bezoek komt, denkt ze de oplossing voor haar gemis gevonden te hebben. Via slinkse trucjes die steeds meer op martelingen gaan lijken, kan ze hem in huis houden. Haar gestoorde ik ziet zichzelf in een zorgende rol vol tederheid. Jez 'woont' bij haar. Omdat haar handelingen zo geraffineerd zijn, denkt de jongen lange tijd dat het om een spelletje gaat.
'Pas nu ik Jez in huis heb, weet ik weer hoe het ooit aanvoelde iemand te begeren', hoor je haar zeggen.
Sonia wil niet alleen haar verleden behouden, ze wil ernaar terug. Misschien moet je zeggen dat ze er nooit uit weggegaan is. Deze vrouw heeft hulp nodig maar niet van een zestienjarige die de broer uit haar jeugd oproept. 

De sfeer van Het huis aan de rivier wordt voor een groot stuk bepaald door de ligging van het oude landhuis bij de Theems. De rivier is altijd in beweging: haar kleur, structuur en temperatuur veranderen voortdurend, ze legt zeewier op de oevertrappen, laat schoenzolen en dode poesjes aanspoelen, voert meeuwen aan die de storm op zee ontvluchten... De sombere romantiek van natuur en bouwglorie op z'n retour geeft deze misdaadroman dan ook een echt Engels karakter.

Toch is de stroom meer dan een achtergrond in dit boek. 'Deze rivier geeft gul en neemt gretig. Ik onderschat hem nooit', zegt Sonia. Het water heeft haar jonge jaren vorm gegeven. Met Seb bouwde ze een vlot en peddelde ze tussen verraderlijke stromingen. Ook nu, tijdens haar volkomen ontspoorde leven, is de Theems een plotspeler geworden.


Het rivierhuis staat in Greenwich, een kwartiertje rijden vanuit Londen.

In dit boek is het politieonderzoek naar de coulissen verwezen. De lezer die speurwerk een must vindt, zal op zijn honger blijven zitten. De spots zijn vol gericht op de psyche van Sonia en de ravage in de gedupeerde familie van Jez. De interactie tussen de personages krijgt alle aandacht: het groeiende sadisme van broer Seb tegenover de afhankelijk van zijn zus, de tedere gruwelijkheid van de gijzelneemster tegenover de steeds zwakker wordende stem van een wat naïeve jongen, het dovemansgesprek tussen Sonia en haar man Greg, het uit elkaar drijven van Helen en haar partner Mick...

Het huis aan de rivier is het verhaal van een vrouw die nooit emotioneel volwassen is geworden. Intimiteit kan ze niet los zien van een machtsrelatie of een jeugdig lichaam. Sonia's geestelijke eilandleven wordt op een aangrijpende en inzichtelijke manier opgeroepen. In Penny Hancock schuilt een uitstekende psychologe... en haar liefde voor de boorden van de Theems, waar ze is opgegroeid, is vast gezonder dan die van haar hoofdpersonage!


Quotering: ****

Uitgegeven bij Cargo - 2009 (nog als e-boek verkrijgbaar)