Kristina Ohlsson - Engelbewaarders

Zeg het met bloemen...

 

'De ziekste boeken van de eeuw waren inderdaad door mijn moeder geschreven.'

 

Rumours is een aaibare plaat van Fleedwood Mac maar geruchten kunnen ook levens verwoesten. Daar weten de personages uit Engelbewaarders van mee te spreken. Een gerucht wordt snel een roddel en van verbaal venijn tot laster is maar een kleine stap.  

Zo is er een universiteitsprof die beschuldigd wordt van ongewenste intimiteiten. Het is zijn woord tegen dat van een studente... maar er zijn ook nog de belastende mails die door hem ondertekend zijn. Zijn huidige partner is bovendien twintig jaar jonger. Dan moet hij toch een ouder snoeper zijn... of niet? 

En dan is er de bejaarde, verbitterde schrijfster die in het hele land over de tongen is gegaan en bovendien in de cel heeft gezeten. Is zij een verderfelijke geest die haar man en zoon heeft omgebracht? Zelfs politiechef Torbjörn Ross is daarvan overtuigd.


Water en boten horen bij personage Håkan Nilsson
© Anja Jonsson

In dit boek wordt het lot bezegeld van een jonge, impulsieve studente die van haar scriptie een onderzoek gemaakt heeft dat ze beter aan de politie had overgelaten. Haar wijsneuzerige zoektocht stuit op perverse geesten die al te lang met hun wandaden zijn weggekomen. Het is dankzij haar dat er eindelijk gerechtigheid geschiedt.

Met Engelbewaarders biedt Kristina Ohlsson de lezer een werkelijkheidsgetrouw plot aan. De beklemming zit onder meer in het feit dat je je identificeert met de verdachten en hun machteloosheid. Als je levenswandel door allerlei toevalligheden en interpretaties van speurders en andere gezaghebbenden het pad van een moord kruist... toon dan maar eens aan dat je er niets mee te maken hebt. 

Hoe zat dat ook weer met… de parachutemoord? 

In 2006 werd de Belgische Els Clottemans beschuldigd van de moord op een collega van de valschermclub en veroordeeld tot 30 jaar cel.

Hoewel er veel belastend materiaal werd opgespit, was er geen materieel bewijs.

Aan de kant van de rechercheurs is het interessant om te volgen hoe een spoor telkens opnieuw van koud in warm verandert terwijl de verdachte bovendien een sluitend alibi heeft. Ook het politieteam is uit het leven gegrepen. Terwijl de enen menselijke fouten maken door onkunde of onwil, komt bij anderen het prestatieniveau onder druk te staan door vergaande emotionele betrokkenheid. Vooral Fredrika, de burgerexperte, die we kennen uit de andere Ohlsson-boeken, komt in zwaar weer terecht. Samen met haar vraag je je af of je een ander mens, hoe dicht die ook bij je staat, wel echt kunt kennen.   


Stockholm © Mispahn

Kristina Ohlsson schrijft in een no-nonsense-stijl waarvan je geneigd bent te denken dat hij typisch Scandinavisch is. Maar er is, bijvoorbeeld, ook de lyrische Theorin en de gevoelige Ljunghill. In het licht van deze twee zou Ohlssons stijl aan kracht winnen als ze zich iets beeldender en subtieler zou uitdrukken. Hoewel ze elk personage een geloofwaardige achtergrond en voldoende sores heeft meegegeven, blijven de karakters door haar koele taal toch op afstand. Deze auteur is een erg rationele vrouw.

Efficiëntie is dan weer een predicaat dat haar siert. Er zit maar net zoveel lucht tussen haar zinnen en ideeën als de lezer nodig heeft om te ademen. Elk hoofdstuk brengt elementen aan die het verhaal stofferen en eindigt vaak met een cliffhanger. Het veelvoud aan verbanden maakt het plot, waarover ze een strakke regie voert, prettig complex.

In haar derde boek combineert de Zweedse Ohlsson een uiterst morbide genotsvorm met het grootst denkbare familiegeheim.
De door het leven getekende schrijfster Thea Aldrin staat voor grenzeloze ouderliefde maar dat maakt haar nog geen engelbewaarder. Beschermengelen zijn wit en dat is een kleur die niet bij haar handen past.


Quotering: ****½

Uitgegeven bij The House of Books - 2012

De boeken van Kristina Ohlsson