Looking for the Merry Dancers !
(Engelse editie)
'I want to have splendid succes or to fail beautifully.'
'I want to have splendid succes or to fail beautifully.'
Dat een tiener die opgroeit tussen de schapen van Orkney, een eilandengroep ten noorden van Schotland, verlangend uitkijkt naar een leven in de grootstad, is niet verwonderlijk. Na haar studie in Edinburgh trekt Amy Liptrot naar het bruisende Londen waar ze zich in het dag- én nachtleven stort. 'This world of art, fashion, literature, rock and roll that so attracts me could be my downfall', realiseert ze zich wanneer ze tekenen van ontsporing begint te vertonen. Als het van kwaad tot erger gaat - drank, drugs, slecht functioneren op de werkvloer, vriendje weg en tal van gênante situaties - heeft ze nog net genoeg tegenwoordigheid van geest om te besluiten dat alleen een drastische aanpak in een afkickcentrum haar kan helpen. Een aantal alcoholvrije maanden later pakt ze haar spullen en neemt ze trein en boot naar het Noorden.
Hoewel ze geen druppel meer aanraakt, gaat de mentale strijd nog een héél lang door. Ze beseft erg goed dat ze de leegte waarvoor de roes heeft plaatsgemaakt, moet vullen met langdurig boeiende, zelfs uitdagende, ervaringen. Het observeren van de kwartelkoning, een bedreigde vogelsoort die alleen in het eerste deel van de nacht zijn krex-krex-geluid laat horen, is de eerste stap in de juiste richting. Dat dit in kaart brengen een tijdelijke maar betaalde baan is, krikt haar zelfvertrouwen op. Als ze even voor middernacht met een thermos hete koffie op pad gaat, is het 'nightclub time' in Londen.
Hoewel ze geen druppel meer aanraakt, gaat de mentale strijd nog een héél lang door. Ze beseft erg goed dat ze de leegte waarvoor de roes heeft plaatsgemaakt, moet vullen met langdurig boeiende, zelfs uitdagende, ervaringen. Het observeren van de kwartelkoning, een bedreigde vogelsoort die alleen in het eerste deel van de nacht zijn krex-krex-geluid laat horen, is de eerste stap in de juiste richting. Dat dit in kaart brengen een tijdelijke maar betaalde baan is, krikt haar zelfvertrouwen op. Als ze even voor middernacht met een thermos hete koffie op pad gaat, is het 'nightclub time' in Londen.
 |
| 'Dykes', stenen muurtjes op Roussay, Orkney-archipel © Rob Burke |
Daarnaast steekt ze haar handen uit de mouwen op de schapenboerderij van haar vader. Ze bouwt 'dykes', natuurstenen muurtjes die het land afbakenen en de schapen weghouden van akkerland...een taak waarin het bouwen van haar innerlijke verdedigingswal weerspiegeld wordt. Als Amy een winter op Papay doorbrengt, een eilandje met slechts zeventig bewoners, kiest ze voor een nog ingrijpender confrontatie met de elementen buiten en vooral in haarzelf.
Amy Liptrot wil het niet met zoveel woorden gezegd hebben maar haar hang naar extremen en het slecht verwerken van veel en felle prikkels kun je niet los zien van genetische belasting. Zelfmoord en bi-polaire stoornis komen in haar familie voor. Vader Liptrot balanceert tussen depressie en manie en heeft medische hulp nodig. Maar zijn dochter is een doortastend mens. Ze biedt het hoofd aan nachtmerries en de hunkering naar benevelende drank die haar vaak overvalt. Toch wordt er na het zwalpende Londense deel van deze autobiografische non-fictie in The outrun/De uitweer een strakke koers gevaren!
Voor de lezer is er heel wat te halen in dit boek. Deze Britse is de perfecte gids voor een tocht naar weinig populaire maar zό veelzijdige eilanden. Je ziet het allemaal voor je: de boomloze horizon, de graslanden en moerassen, de windturbines, de geselende stormen die de rotsen eroderen, golven die op verschillende manieren kunnen breken, fossielen van regendruppels, de schapen met de rode X op hun vacht, het ticket voor een ritje naar het slachthuis, de zeehonden die de zielen van de verdronkenen zijn, veroordeeld tot eeuwig zwemmen in de zee... Met al haar zintuigen, internetkennis en beschouwende kracht lokt ze je naar een onvermoede wereld. Dat daar een helende werking van uitgaat, zal niemand in twijfel trekken.
The outrun/De uitweer is een verhaal van mooi uitgewerkte contrasten, van uiteenlopende levens en milieus. '...in such a small place we are required to have more interaction with the neighbours than in a city', stelt Amy Liptrot vast wanneer ze op het kleine Papay woont. Er is bovendien geen politie en je mag er zonder rijbewijs rondrijden.
Deze debutante excelleert in introspectie en het bespiegelen van wat haar omringt. Dat doet ze vaak in een lyrische taal die natuurbeelden produceert. Zorgvuldigheid, oog voor detail, originaliteit en intelligentie kenmerken haar observaties. Maar wat van deze non-fictieauteur een fictietalent maakt, is het in elkaar vlechten van het innerlijke en de fysieke omgeving. Mens en natuur vallen hier helemaal samen!
'I'm attracted to these places at the edge', moet de schrijfster blijven toegeven. Maar er zijn randen die veel minder gevaar opleveren dan andere...zelfs als je in een zomernacht vanop een rots naar het noorderlicht kijkt en deze stralende Merry Dancers je uitnodigen voor een vreugdedans!
Amy Liptrot wil het niet met zoveel woorden gezegd hebben maar haar hang naar extremen en het slecht verwerken van veel en felle prikkels kun je niet los zien van genetische belasting. Zelfmoord en bi-polaire stoornis komen in haar familie voor. Vader Liptrot balanceert tussen depressie en manie en heeft medische hulp nodig. Maar zijn dochter is een doortastend mens. Ze biedt het hoofd aan nachtmerries en de hunkering naar benevelende drank die haar vaak overvalt. Toch wordt er na het zwalpende Londense deel van deze autobiografische non-fictie in The outrun/De uitweer een strakke koers gevaren!
Voor de lezer is er heel wat te halen in dit boek. Deze Britse is de perfecte gids voor een tocht naar weinig populaire maar zό veelzijdige eilanden. Je ziet het allemaal voor je: de boomloze horizon, de graslanden en moerassen, de windturbines, de geselende stormen die de rotsen eroderen, golven die op verschillende manieren kunnen breken, fossielen van regendruppels, de schapen met de rode X op hun vacht, het ticket voor een ritje naar het slachthuis, de zeehonden die de zielen van de verdronkenen zijn, veroordeeld tot eeuwig zwemmen in de zee... Met al haar zintuigen, internetkennis en beschouwende kracht lokt ze je naar een onvermoede wereld. Dat daar een helende werking van uitgaat, zal niemand in twijfel trekken.
 |
| Jong van de subantarctische grote jager - eiland Coronation © Liam Quinn |
Deze debutante excelleert in introspectie en het bespiegelen van wat haar omringt. Dat doet ze vaak in een lyrische taal die natuurbeelden produceert. Zorgvuldigheid, oog voor detail, originaliteit en intelligentie kenmerken haar observaties. Maar wat van deze non-fictieauteur een fictietalent maakt, is het in elkaar vlechten van het innerlijke en de fysieke omgeving. Mens en natuur vallen hier helemaal samen!
'I'm attracted to these places at the edge', moet de schrijfster blijven toegeven. Maar er zijn randen die veel minder gevaar opleveren dan andere...zelfs als je in een zomernacht vanop een rots naar het noorderlicht kijkt en deze stralende Merry Dancers je uitnodigen voor een vreugdedans!
Quotering: ****½
Uitgegeven bij Canongate Book - 2016
Nederlandse editie bij Ambo Anthos - 2016
Dank voor je nuttige opmerkingen, Lalagé!
BeantwoordenVerwijderenIk heb per vergissing je reactie al gewist.
Maryse